Геральдыка

Геральдыка Герб горада Ляхавічы

Герб зарэгістраваны ў гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь 26 снежня 1994 г. № 5. Апісанне герба: У чырвоным полі варажскага шчыта сярэбраны план замка.У пісьмовых крыніцах Ляхавічы згадваюцца ўпершыню ў 1492 г.як цэнтр Ляхавіцкай воласці. У гэты час Ляхавічы былі не толькі аграрна-гандлёвым паселішчам, але і адміністрацыйна-гаспадарчым цэнтрам буйнога феадальнага маёнтка. У першай палове XVI ст.належалі Гаштольдам. З 1551 г. Ляхавічы належалі вялікаму князю Жыгімонту Аўгусту, які з'яўляўся не толькі ўладальнікам так званых "гаспадарскіх" уладанняў, але і адным з найбуйнейшых феадальных землеўладальнікаў Вялікага Княства Літоўскага. У 1572 г. Ляхавічы і некаторыя іншыя прыватнаўласніцкія маёнткі Жыгімонта Аўгуста былі абменены на маёнтак Свіслач пана Яна Ераніма Хадкевіча. Апошні быў прадстаўніком украінскіх магнатаў, па сваім веравызнанні быў кальвіністам і меў тытул «графа на мышы і Шклове». У 1579 г.пасля смерці Я. Я. Хадкевіча Ляхавічы перайшлі да яго старэйшага сына гетмана Вялікага Княства Літоўскага Яна Караля Хадкевіча, які замест драўлянага пабудаваў у Ляхавічах бастыённы замак. Я.к. Хадкевіч, вядомы палкаводзец, з гэтага часу пачаў пісаць свой тытул «граф на Ляхавічах». У 1635 г. горад пераходзіць дачцэ Ганне, якая была замужам за сынам Льва Сапегі, Янам Станіславам. У канцы XVI ст. на левым беразе ракі ведзьма на месцы невялікага драўлянага дома быў закладзены магутны бастыённы замак. Ляхавіцкі замак адносіўся да адной з мадыфікацый новаітальянскай фартыфікацыйнай сістэмы, даволі распаўсюджанай у Еўропе ў канцы XVI ст. Збудаваны замак лічыўся адным з самых магутных умацаванняў ва ўсёй Рэчы Паспалітай. Тут часта размяшчаўся наёмны гарнізон, якому аказвала дапамогу гарадское апалчэнне і мясцовая шляхта. Ляхавіцкаму замку за час яго існавання не раз даводзілася адлюстроўваць варожыя напады.У ходзе антыфеадальнага паўстання зімой 1595-1596 гг. казацкія загоны с. Налівайкі і М. Шавулы беспаспяхова штурмавалі сцены Ляхавіцкага замка.У сярэдзіне XVII ст. падчас вайны Расіі з Рэччу Паспалітай рускія войскі ваяводы А.М. Трубяцкога (1655 г.) і ваяводы і. А. Хаванскага (1660 г.) спрабавалі заняць Ляхавічы, аднак, аблога скончылася безвынікова шмат у чым таму, што гарнізон замка не пайшоў ні на якія саступкі непрыяцеля. Падчас Паўночнай вайны (1700-1721) Ляхавіцкі замак выпрабаваў на сабе аблогу войскаў шведскага караля Карла XII. Зацягнутая аблога Ляхавіцкага замка скончылася толькі тады, калі ў гарнізона скончыліся боепрыпасы і правізія. Каля полуторатысяч казакоў, якія складалі гарнізон замка, пасля працяглага штурму былі вымушаныя яго здаць. Шведы разбурылі ўмацаванні замка.Да канца XVIII ст. у горадзе захаваліся толькі руіны легендарнага замка. Яго будынкі стаялі без дахаў, сцены паступова расколваліся і развальваліся, цэглу са сцен разбіраліся і прадаваліся прадпрымальнымі людзьмі. Аднак у гэты час яшчэ стаялі вежа з уязной брамай і пад'ёмны мост, існавалі абарончыя вадзяныя равы, якія паступова забалочваліся. У нашы дні на месцы некалі непрыступнага замка можна бачыць земляныя валы, абарончыя Равы і частка падвальных памяшканняў. Цудам захавалася старадаўняя гравюра дазволіла вырабіць рэканструкцыю замка. Менавіта на яе абапіраліся ў сваёй працы стваральнікі сучасна герба Ляховіч, улічваючы важнае значэнне гэтага абарончага збудавання ў гісторыі горада. Яго стылізаваная выява з гравюры XVII ст. была прапанавана ў якасці асноўнай геральдычнай фігуры для гарадскога сімвала.Аўтары герба - в.в. Кузьміч і С. В. Чарановіч.